สู่บางกอก
นานมากแล้วที่กระผมไม่ได้มายังดินแดนแห่งนี้ ดินแดนที่ซึ่งเป็นจุดศูญย์กลางของประทศ
เป้าหมายการเดินทางในครั้งนี้คือ การมาเยี่ยมยายผู้เป็นที่รักยิ่งของเหล่าลูกหลาน
ท่านเป็นคนที่มีแววตาที่ส่อถึงความมีเมตตา มีผมสีขาว
ตอนสมัยผมเป็นเด็กก็ได้ท่านนั่นหละที่คอนเลี้ยงดู เพราะพ่อแม่ไม่ว่างต้องไปงาน
การมา กทม. ในครั้งนี้มากับเครื่องบินของการบินไทย
เครื่องออกจาสงขลาเวล9.15โมงเช้า ใช้เวลา2ชั่วโมง
ซึ่งขณะที่เขียนไดอยู่นี้ กระผมได้อยู่บนเครื่องบิน
ถึงสนามบินนานาชาติกทม.เวลา10.30น.
...............................................................................................................

เมื่อมาถึงก็มีน้าหมีมารับ จากนั้นจึงไปกินก๋วยเตี๋ยวเนื้อกรอบกัน น้ำซุบของเขาอร่อยกีจิงๆ
รสชาติกลมกร่อมมากเลย แต่กว่าจาเข้าไปถึงร้าน หนทางนั้นสลับซับซอนมาก แถมที่จอดรถก็ไม่มี
อยากจาบ้า จาว่าไม่มีเลยก็ม่ได้มีให้จอดแค่สองคัน เพราะมันอยู่ในซอย
เมื่อกินเสร็จก็กลับบ้านป้า
...............................................................................................................

เมื่อกลับมาถึงบ้านก็มาเจอยาย พอยายเห็นครอบครัวของผมที่ไม่ได้เจอกันนานหลายปี
ยายก็ร้องไห้โหออกมาเลย
ทำเอาผมทำอะไรไม่ถูกเพราะไม่นึกว่ายายจาร้อง
หลังจากนั้นก็ไปถวายเทียนและหลอดไฟที่วัดบางปะกอก จ.ธนบุรี
และแล้วก็ถึงการเสี่ยงเซียมซี ได้เบอร์15 เป็นบอร์ที่ดีมากเลย
เดี๋ยวพรุ่งนนี้จาไปอยุธยาต่อ ถ้ามีอะไรใหม่จาเอามาเล่าให้ฟังอีก

ปล.เดี๋ยวค่อยเอารูปมาลงให้ดูนะ