2006/Oct/04

เที่ยวสำเพ็ง+อลังการสยามนิรมิต

เริ่มเช้ามา
ก้อกว่าจะได้ออกจากบ้านก็สายมากแล้ว
เลยแวะไปเปิดบัญชีที่TOP
สาขาโชคชัย4 พอดีมันเปิดสาขาใหม่อ่านะ
อีกอย่างได้กระเป๋าฟรี2ใบด้วย
เหอๆ ชอบของฟรี

และแล้วหลังจากนั้น
เราก็ได้นั่งแท็กซี่ไปสำเพ็งต่อ
ไปถึงก็บ่ายแล้ว
ออกแนวหิวข้าวกันแล้วตอนนั้น
แต่ไม่รูจะไปกิรชนที่ไหนอ่านะ เราเพิ่งมาครั้งแรก
พ่อแม่เราก็ไม่ได้มาหลายปีแล้ว
พ่อเราก็จำได้ว่ามีร้านอาหารเมนูห่านอยู่
แต่มันอยู่ไกลไปนิดส์
เลยตัดสินใจเดินไปตามทางเรื่อยๆ
ไปถามคนขายขนมว่า
มีร้านอะไรที่อร่อยบ้าง แถวนี้
เขาก็บอกว่าเข้าไปในซอยมีร้านขายข้าวกหน้าเป็ด
พอเข้าไปถึงคนเต็มมากมาย
ไม่มีที่นั่งเลยอ่า
ต้องยินรอกันไปตามระเบียบ
แต่มันก้อคุ้มค่าอ่านะ กินอร่อยดีไม่เสียดายที่รอ

พอกินเสร็จ
ก็เริ่มออกเดินซื้อของ
ของถูกมากมาย แต่ต้องซื้อเป็นโหลอ่า
แต่ก้อดีซื้อไปฝากเพื่อนๆที่แสนจะน่ารัก(?)
ของขายเต็มไปหมด
เลือกกันไม่ค่อยจะถูกอ่านะ
แต่เดินไปสักพักก้อเริ่มหายสนุกแหละ
เพราะน้องมันเริ่มงวนแล้ว
บ้าที่สุดเลย

สุดท้าย
ก็ไปดูสยามนิรมิตกันต่อ
ไปดูตั๋วแพงมากมายคนละ1500บาท
บวกค่าอาหาร300บาท
แต่พอเข้าไปที่ห้องอาหาร มีให้เลือกมากมายเลยหละ
แถมอร่อยดีด้วย

พอกินเสร็จ
ก็ออกไปเดินดูรอบๆหมู่บ้านไทย
ทำดีมากเหมือนกัน
จำลองเอาบ้านโบราณของภาคต่างๆ
และวัฒนธรรมของภาคนั่นๆ
เหอๆเราก้อไปผูกข้อมือของภาเหนือด้วย
ไม่รูเหมือนกันว่าเขาเรียกว่าอะไร
เดี๋ยววันหลังค่อยถามไอเหมี่ยวมันว่าคืออะไรกันแน่

ทีนี้ก็เข้าไปดูการแสดง
ไม่แน่ใจว่าแสดงทุกไหนนะ
แต่จะมีเพียรอบเดียวเวลา20:00น.
การแสดงอลังการมากมาย
ยิ่งฉากหลังมันเนี่ยไม่ต้องพูดถึงเพราะมันสุดยอดจริงๆ
มีแม่น้ำอะไรด้วย
การแสดงจะแบ่งออกเป็น3องค์
บอกเล่าเรื่องราวต่างๆของวัฒนธรรมไทย
การแสดงจบ21:30น.
คุ้มแค่มากๆ พวกต่างชาติออกมาชมกันใหญ่เลยหละ
ยิ้มแย้มกันใหญ่
มีการเชิญชาวต่างชาติออกไปร่วมแสดง และลอยกระทงด้วย

วันพอแค่นี้ก่อนหละกัน
ไปก่อนนะ
บะบาย ฝันดีคับ

ปล.เรื่องคงต้องติดไว้อีกเช่นเคย

2006/Sep/29

เหอๆ
ในที่สุดก็มาถึงซะที
บางกอก

เริ่มออกเดินทางจาก
สนามบินหาดใหญ่ เวลา 9:15 น.
ถึง
ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
เวลา 10:30น.
ซึ่งเป็นกานบินถึงก่อนกำหนด10นาที

ทุกคนก็ลุกขึ้นยืน
รีบเดินกันใหญ่เลยหละ
แต่ดาด้าบอกว่าเดี๋ญวค่อยไปก่อน รอคนก่อน
ก็เลยนั่งต่อ
พอเวลาผ่านไปสักครู่
มันเริ่มรู้สึกแปลกๆแล้วหละ
เพราะแถวทางเดินมันไม่ขยับไปไหน ยืนกันอยู่แบบนั้นหละ
เวลาก็ผ่านไปอีกนานพอสมควร
เสียงกริ่งก็ดังขึ้น
"กระผมกัปตันครับ ขออภัยด้วยนะคับที่ล่าช้า จะใช้เวลาอีก2-3นาที
ดาด้าก็พูดขึ้น
"2-3นาที หรือ ชั่วโมงอะนั่น"
ผมก็คิดในใจ เออวะ จะเป็นอย่างนั้นไมเนี่ย
สรุปรอบนเครื่องบิน
ก็เกือบชั่วโมงเลยหละ
คนที่ยืนก็กลับมานั่งกันหมดแล้วอ่านะ

จากนั้นก็ลงจากเครื่องมา
ด้านในของสนามบินนั้น ใหญ่มากมาย
แต่พิเดินไปเรื่อยๆ
ก้อพบเข้ากับ
ทางเดินเลื่อนที่อยู่ตรงกลางทางเดิน
ทำให้นึกขึ้นมาได้ว่า
ทั้งหมดนี้มันสนามบินสิงคโปร์เลยนี่หว่า
เหอๆ
เหมือนกันอย่างกะแกะแนะ

จากนั้นเราก็เดินไปเรื่อยๆ
ทางเดินไกลมากมาย
ในที่สุดก็มาถึงที่รับกระเป๋าเดินทาง
เขาจะมีป้ายบอกว่า เที่ยวบินไหน เอากระเป๋าที่ไหน
เราก็มัวกันแต่ถ่ายรูปอยู่กับแม่
ดาด้ากับปอม
ก็ไปเอากระเป๋ากัน ไปก็ท้ายๆแล้ว

สุดท้าย
ก็ออกจากตัวอาคารซะที
ก็ได้เพื่อนแม่ชื่อ
น้าซิก
เอารถตู้มารับเลยหละ
เพราะกะรเป๋ามีตั้ง10ใบแนะ
สงสัยจะขนมาตั้งตัวที่บางกอกอะป่าวเนี่ย(?)
ทางเดิน
ก็เป็นแบบประตูวนเหมือนโรงแรมของต่างประเทศ
แต่เป็นแบบอิเล็คโทรนิค
ควบคุมโดยใช้เซ็นเซอร์ ตรวจว่ามีคนเดินอะป่าว
แต่ก็นะ
รอรถนานมากมายครึ่งชม.ได้
ไม่รู้เขาไปวนรถถึงไหน

แต่ก็นะก็มาถึงบ้านจนได้อ่านะ
และแล้ว
ทันใดนั้นเอง ที่มาม่า ได้กล่าวขึ้น
"ซิกมาเอาปลาเค็ม"
ดาด้าก็เลยไปเปิดกล่องโฟมขนาดใหญ่
ก็ถึงกลับตกใจ
สิ่งที่เจอในนั้นคือ มะม่วงเบา กระเทียม และหมี่เหลือง
แทนที่จะเป็นปลาสด

มาม่าก็ว่าดาด้าใหญ่เลยว่า
ทำไมไปหยิบกล่องผิดมานะนั่น
ก็มันรีบอ่านะ
มาม่าก็เลยโทรไปที่สนามบิน
มันก็โยนเรื่องกันไปมาไม่ยอมรับเรื่อง บ้าโดยแท้
วันแรกก็แบบนี้หละมั่ง

เวลาผ่านไปพอสมควร
โทรศัพท์แม่ก็ดังขึ้น
เพื่อนแม่นะที่เป็นคนโทร โทรมาบอกว่า
นี่เธอมีคนโทรมาเรื่อง
หยิบกล่องผิด

ก็เลยไปเอาคืนที่บ้านของเขา
สรุปว่า
เป็นคนหาดใหญ่เหมือนกัน
ขายเบ็นซ์
เหอๆ กว่าจะได้คืนเล่นเอาซะโดนด่ากันทั่วหน้า
อิอิ

วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะ
ยาวมากมายคงจะเบื่อกันแล้วสินะ
ส่วนเรื่องรูปนั่น
ขอติดไว้ก่อนหละกันนะ
บะบาย


edit @ 2006/09/29 21:11:07

2006/Sep/28

พรุ่งนี้แล้วสินะ

ที่ผมจะต้องจากเพื่อนๆไป
เป้าหมายการผจญภัยในครั้งนี้นั้นอยู่ที่
เมืองบางกอกนั่นเอง

จุดประสงค์
เพื่อไปติวสอบเข้า ม.4
ในโรงเรียนที่มีชื่อเสียงอ่านะ
เป็นเวลา20วัน

หือๆ
คิดถึงเพื่อนๆจังเลย
ปิดเทอมแล้วก็คงจะไม่ได้หัวเราะ
กับเพื่อนๆเหมือนตอนที่โรงเรียนเปิดสินะ
หว้า...แย่จัง

ไม่รู้ว่าเพื่อนๆ
จะคิดถึงเราอะป่าวน่า อยากรู้จัง

แล้วก็
อยากจะบอกว่าชอบคอมเม้น
หน้าที่แล้วมาก
ที่บอกว่า
"ดีใจด้วยปิดเทอมซะที เห็นใจนะ ว่าแล้วก๋อยากกลับไปเรียนอีกจัง"
เพราะอ่านดูแล้ว
ทำท่าว่าจะเป็นจริงนะนั่น

จริงๆแล้ว
ก้ออยากจะไปเรียนอ่านะ
เพราะจะได้เจอเพื่อนดีๆทั้งหลาย
แล้วคุณครูที่แสนดี
ถ้าอีกใจหนึ่ง ก้ออยากให้โรงเรียนปิด
เพราะจะได้ไม่มีการบ้าน
เหอๆ
ถ้าไม่มีการบ้านก็คงจะดีสินะ อิอิ
แต่ก็ไม่ได้ฝึกฝนอีกหละนะนั่น อยากจะให้มันลดๆลงหน่อยจัง

สุดท้ายนี้
พรุ่งนี้เราก็จะไปขึ้นเครื่องบิน
เที่ยว 9.15 น.
ใครว่างก็ไปส่งเราก็ได้นะ
กุชิกุชิ

สุดท้ายนี้
คิดถึงเพื่อนๆทุกครับ!!

บะบาย
เจอกันเปิดเทอมนะทุกคน


edit @ 2006/09/28 14:40:30


โลกิคุง
View full profile